شاخه‌ای عشق از آن باغچه پیوندم کن

شوق من را به خروش آر و دماوندم کن

بلکه در داغ ترین جمعه‌ی تابستانی

باد و باران بشو و خیس چو دربندم کن

چون زمستان همه اش منتظر نوروزم

از دی و بهمن من بگذر و اسفندم کن

تا کنون بندگی‌ام فایده‌ای هیچ نداشت

آسمانم بده تختی و خداوندم کن

من درختی که اگر بار دهم خوشبختم

دور من دست بینداز و تنومندم کن

از سرم دست بکش خسته شدم ای تقدیر

آخرین لحظه در این آینه خرسندم کن