پروانه ها همه در پیله مرده اند
مجموعه اشعار مهوش قیاسی نیک
غزل "به آنکه از او و بی اویم" دبستانا از آن دوران دورم چگونه تا کنون دادی عبورم؟ خودم هم سخت ماندم در تعجب که در دامان سختی ها صبورم هزاران سال از آن خاطرات است هزاران ضربه خورده بر غرورم چو سنگی در مسیر رودخانه همیشه خسته و سرد و نمورم درختم من که در هنگام پاییز زمستان را پذیرا لخت و عورم خوشا آن روزهای بچگی ها که رنگی داشت دنیا در حضورم ادامه دارد............... دیماه ۹۰
نوشته شده در جمعه 18 فروردین 1391ساعت
16:54 توسط mahvashghiassinik|
ارسال نظر(0)
|
| Power By:
LoxBlog.Com |
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران